Rozszerzone zasady gry w hokeja stołowego.

Faule

I. Pole gry oraz podstawowy sprzęt

1. Powierzchnia gry jest drewniana o wewnętrznym wymiarze 1216 X 596 z tolerancją +/-6 mm.

2. Powierzchnia gry jest ograniczona bandami. wysokość band wynosi 22-30 mm. Szerokość band 18-22 mm. Pomiędzy powierzchnią gry a dolną częścią band jest szczelina 1-2 mm. Narożniki są zaokrąglone na długość promienia 100-110 mm.

3. Na powierzchni gry wyznaczone są następujące linie:

a) środkowa linia czerwonego koloru o grubości 10 mm, dzielącą powierzchnię na dwie połowy z wyznaczonym punktem oznaczającym środek powierzchni.

b) dwie niebieskie linie o grubości 10 mm, wyznaczające ćwiartki powierzchni gry.

c) dwie podstawowe bramkowe linie czerwone o grubości 0,5-2 mm, w odległości 110 mm od bandy.

d) dwie pomocnicze bramkowe linie czerwone o grubości 0,5-2 mm, wyłącznie wewnątrz bramki w odległości 8-9 mm od podstawowych linii bramkowych w kierunku tylnej bandy.

e) dwa pola bramkowe, ograniczone czerwoną linią o grubości 0,5-2 mm, o długości 60 mm i szerokości 120 mm umieszczone przed bramkami. do części pola bramkowego zaliczamy również wewnętrzną część bramki.

f) środkowy okrąg oznaczony czerwoną linią o grubości 0,5-2 mm o promieniu 100 mm. Na nim wyznaczone jest sześć punktów w celu podstawowego ustawienia zawodników. Dwa środkowe umieszczone są na głównej osi boiska, a pozostałe na przeciwległych miejscach na środkowym kręgu.

g) na jednym boku przy bandzie w środkowej części boiska znajduje się półokrąg oznaczony czerwoną linią o grubości 0,5-2 mm i promieniu 50 mm.

4. Po obu stronach bramkowych linii umieszczone są bramki, ich środkiem przechodzi oś dzieląca boisko na pół. Tylna część bramki oddalona jest od bandy o 50 mm. Wewnętrzne rozmiary bramki, wysokość 50 mm, szerokość 80 mm, głębokość 45-50 mm. bramka posiada metalową ramę, a na jej pomocniczej konstrukcji umieszczona jest wolno spływająca siatka.

5. Hokejki, używane w grze są jednakowe i mają następujące parametry:

do góry

II. Skład drużyn

1. Każda drużyna składa się z 7 zawodników (krążków) w identycznych koszulkach: 1 bramkarz, 5 zawodników w polu oraz 1 rezerwowy w przypadku Power Play lub innych nieprzewidzianych sytuacji.
2. W przypadku kiedy drużyny występują w podobnych koszulkach należy dokonać zmiany zawodników lub koszulek. ostateczna decyzja należy do sędziego.
3. Każdy zawodnik powinien mieć do dyspozycji przynajmniej dwie drużyno o innych kolorach koszulek. W przypadku spotkania się zawodników mających drużyny o identycznych kolorach musi jeden z nich wymienić swych zawodników. Jeżeli nie mogą dojść do porozumienia o wymianie decyduje los.

do góry

III. Czas gry

1. Regulaminowy czas gry wynosi 3 x 6 minut tzn. trzy tercje po sześć minut.
2. Na turniejach rozgrywanych systemem KO w przypadku nie roztrzygięcia wyniku spotkania następuje 3 minutowa dogrywka. Jeżeli jedna drużyna strzeli gola następuje zakończenie meczy ponieważ obowiązuje zasad tzw. "nagła śmierć".
3. Jeżeli po upływie ustalonego czasu wynik nie został rozstrzygnięty, wtedy o wyniku meczu decydują rzuty karne.
4. Wyjątek od punktu 2, 3 występuje w przypadku meczu finałowego. Jeżeli w regulaminowym czasie gry wynik nie zostanie rozstrzygnięty rozpoczyna się 3 minutowa dogrywka, a jeżeli to nie wystarcza, przedłużamy jeszcze o kolejne 6 minut. Jeżeli w dogrywce o łącznym czasie 9 minut wynik nie zostanie rozstrzygnięty należy przejść do rzutów karnych po pięć na każdej stronie, a jeżeli wyniknie taka potrzeba to później po jednym rzucie karnym aż do rozstrzygnięcia wyniku.
5. Pomiędzy tercjami jest 30 sekundowa przerwa, w trakcie której zawodnicy zamieniają się połowami i ustawiają swoją drużynę.
6. Wszystkie tercje i pozostałe części gry sygnalizowane są dźwiękiem
7. W trakcie przerw gracz może oddalić się od stołu na odległość pozwalającą powrócić mu na czas rozpoczęcia gry. Nie przestrzeganie tej zasady jest karane.

do góry

IV. Podstawowe ustawienie

1. Podstawowe ustawienie kamieni do gry jest następujące:

   ·        BRAMKARZ ustawiony jest na linii bramkowej, przy czym linia bramkowa musi przechodzić przez jego środek a odległość bramkarza od obu słupków jest jednakowa (między bramkarza i słupek zmieści się krążek)

   ·        GRACZE (obrońcy) zajmują dowolne pozycje we własnej tercji obronnej (za wyjątkiem pola bramkowego, którego nie może nawet dotykać)

   ·        GRACZE (napastnicy) są ustawieni na wyznaczonych punktach po obwodzie środkowego koła (punkty te muszą być przynajmniej częściowo przykryte przez kamienie)

   ·        W wypadku gry POWER PLAY (w przewadze) (patrz postanowienie XIII. Pkt. 2) szóstego zawodnika ustawiamy podobnie jak obrońców.

   2. W wyżej wymieniony sposób każdy trener ustawia swoje kamienie na swojej połowie boiska.

3. Krążek ustawiamy w punkcie oznaczającym środek boiska.

4. W wypadku kiedy trener z jakiegokolwiek powodu gra z niepełną ilością kamieni, pomija wówczas przy podstawowym ustawieniu dowolną pozycję za wyjątkiem środkowego napastnika (jeżeli ten ma rozpoczynać grę).

5. Jeżeli trener przed rozpoczęciem gry ustawi któregokolwiek gracza (podstawowe ustawienie) w sposób nieprawidłowy (tzn. jakkolwiek inaczej niż opisano w postanowieniu IV pkt.1), przeciwnik ma prawo wymagać (bezpośrednio lub za pośrednictwem sędziego) korekty ustawienia graczy tak aby odpowiadało ono prawidłowemu ustawieniu.

do góry

V. Rozpoczęcie gry

1.      W podstawowym ustawieniu (patrz postanowienie XIII. pkt.2) rozpoczynamy grę na początku każdej części gry, po strzeleniu bramki (również tej nie uznanej), po rzucie karnym oraz w szczególnych przypadkach

2.      Drużynę która rozpoczyna grę w 1 tercji, wybieramy losowo. W kolejnych częściach gry drużyny rozpoczynają grę naprzemiennie.

3.      Po zdobyciu bramki rozpoczyna ta drużyna która bramkę straciła.

4.      Po zdobyciu bramki nie uznanej rozpoczyna ta drużyna która bramkę zdobyła.

5.      Po rzucie karnym grę rozpoczyna ta drużyna przeciwko której rzut karny był podyktowany.

6.      W szczególnych przypadkach drużynę rozpoczynającą wyznaczy losowanie.

7.      Grę rozpoczynamy zawsze środkowym napastnikiem.

8.      Rozpoczęcie gry jest ważne także w przypadku kiedy zawodnik który grę powinien rozpocząć nie dotknie krążka.

9.   Bramka zdobyta pierwszym ruchem bezpośrednio z rozpoczęcia gry nie będzie uznana. W wypadku zdobycia takiej bramki grę rozpoczyna (przy podstawowym ustawieniu kamieni) ta sama drużyna. Wyjątkiem jest bramka samobójcza.

do góry

VI. Schemat rozgrywania meczu

1.      Po rozpoczęciu gry każda drużyna na zmianę wykonuje po jednym ruchu (za wyjątkiem przewinienia karanego dwoma lub trzema ruchami oraz rzutu karnego)

2.      Wszystkie ruchy muszą być wykonane kijem hokejowym. Wyjątek stanowi ustawienie bramkarza w pozycji wyjściowej które możemy wykonać ręką (patrz postanowienie XII pkt.2)

3.      Jeżeli krążek lub którykolwiek z kamieni biorących udział w grze ustawi się na krawędzi (pionowo lub pod skosem) oparty o bandę lub inny przedmiot, grę kontynuujemy z tej pozycji. Nie wolno dotykać kamienia (gracza) ręką. Położenie kamienia hokejką jest uważane jako ruch. W przypadku złamania tego przepisu przez któregoś z trenerów tzn. położenie kamienia ręką, sędzia ustawia kamień z powrotem w pozycji poprzedzającej ruch, trener wykonuje prawidłowy ruch kijem a następnie przeciwnik ma prawo do wykonania dwóch kolejnych ruchów. Wyjątkiem jest krążek który znajduje się na bramce w taki sposób że żadną swoją częścią nie dotyka boiska. Krążek znajdujący się w takiej pozycji sędzia kładzie na boisku (zawsze za bramką) na lini prostopadłej względem bandy za bramką oraz bramki na wysokości pozycji w której krążek znajdował się na bramce. Krążek musi dotykać krawędzią konstrukcji bramki. Jeżeli na bramce zostanie któryś z kamieni (graczy) nie dotykając przy tym boiska nie można go dotykać ręką, lecz trzeba zagrać go hokejką, to zagranie uważane jest za ruch drużyny. W przypadku złamania tego przepisu przez któregoś z trenerów (tj. zdjęcie kamienia (gracza) ręką z bramki) sędzia ustawia kamień z powrotem w pozycji poprzedzającej ruch, trener wykonuje prawidłowy ruch kijem a następnie przeciwnik ma prawo do wykonania dwóch kolejnych ruchów.

4.      W wypadku kiedy kamień (gracz) leży na boisku do góry nogami, odwrócić go może tylko sędzia i to w taki sposób że po odwróceniu kamień zostaje w tym samym miejscu. Jeżeli sędzia nie odwróci kamienia natychmiast, trener napomina sędziego aby ten odwrócił dany kamień. Trener nie może kamienia odwracać osobiście. Jeżeli jednak odwróci kamień sam to wtedy to zagranie uważane jest za ruch drużyny, a w takim przypadku przeciwnik ma prawo do wykonania dwóch ruchów.

5.      Jeżeli krążek lub którykolwiek z kamieni (graczy) opuści teren boiska powraca na nie w tym samym miejscu w którym go opuścił. Musi przy tym dotykać bandy. To zadanie wykonuje sędzia bezpośrednio albo wskazując dokładne miejsce w którym obiekt ma powrócić do gry.

6.        Ze względu na zachowanie płynności gry lub ewentualnie jej przyspieszenia dozwolone jest (nie jest to obowiązkiem) położenie na boisku nowego krążka. Jeżeli którykolwiek trener skorzysta z tej możliwości i położy swój nowy krążek na boisku, przeciwnik ani sędzia nie ma prawa tego zabronić i musi kontynuować grę. Aby zapobiec późniejszym sporom w takiej sytuacji można (jest to wskazane) wcześniej przygotować zapas krążków który zatwierdzi sędzia lub przeciwnik.

do góry

VII. Regulaminowe i nieregulaminowe ruchy

1. Za RUCH uważamy sytuację w której trener uderzeniem hokejki spowoduje przemieszczenie się jednego swojego kamienia (gracza) jak również wszystko co następuje później, a ma związek z tym uderzeniem. Ruch kończy się wtedy kiedy na boisku wszystko jest na miejscu tzn. nie porusz się, chodzi o krążek oraz odpowiednią ilość kamieni (graczy). Ruch jest prawidłowy wtedy kiedy podczas jego wykonywania nie przekroczono żadnych przepisów.

2. Po wykonaniu swojego ruchu trener musi natychmiast opuścić teren boiska oraz przestrzeń nad nim w taki sposób żeby nie miał wpływu na tor krążka, ani żadnego kamienia (gracza). Nieprzestrzeganie tej zasady karane jest następująco:

1. Jeżeli trenera na boisku lub przestrzeni nad nim trafi odbity krążek lub którykolwiek z graczy w hokejkę albo którąkolwiek część ciała w ramach własnego ruchu (nieumyślne dotknięcie), ruch taki jest uważany za podwójny (patrz postanowienie VII pkt. 4) a przeciwnikowi należy się przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów.

2. Za umyślne spowodowanie zmiany toru lotu krążka lub któregoś z graczy na boisku lub przestrzeni nad nim w ramach własnego ruchu przyznana zostanie bramka techniczna na korzyść przeciwnika.

3. Za jakiekolwiek (nawet nieumyślne) spowodowanie zmiany toru lotu krążka lub któregoś z graczy na boisku lub przestrzeni nad nim w ramach ruchu przeciwnika przyznana zostanie bramka techniczna na korzyść przeciwnika.

4. Za jakiekolwiek (nawet nieumyślne) spowodowanie zmiany toru lotu krążka lub któregoś z graczy na boisku lub przestrzeni nad nim przez którąkolwiek z drużyn w chwili, gdy syrena kończy tercję lub inną część gry a na boisku nie wszystko jest w spokoju tzn. porusza się, przyznawana jest bramka techniczna na korzyść przeciwnika.

5. Za nie opuszczenie boiska zaraz po wykonaniu ruchu bez jednoczesnego wpływu na tor lotu krążka lub któregoś z graczy (np. za różne uderzenia hokejką w boisko, w konstrukcję bramkową oraz podobne zachowania po własnym ruchu) należy się przeciwnikowi przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów.

Bramka zdobyta złamaniem tej zasady jest nieważna, za wyjątkiem bramki samobójczej. Zdobycie bramki samobójczej znosi wszystkie kary za złamanie tej zasady. Zdobycie nieważnej bramki przez złamanie tej zasady w przypadku (patrz a) krążek rozgrywa w podstawowym ustawieniu drużyna która zawiniła a przeciwnikowi przysługuje przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów. Po przyznaniu bramki technicznej (patrz b, c) krążek rozgrywa w podstawowym ustawieniu drużyna która bramkę straciła.

3. Za NIEREGULAMINOWY RUCH uważa się:

a)      Ruch krążkiem: jeżeli trener hokejką zamiast swojego gracza dotknie krążka, znajdującego się w bezruchu. Za to przewinienie przeciwnik ma przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów

b)      Przedwczesny ruch: jeżeli trener wykona swój ruch wcześniej niż sytuacja na boisku się uspokoi tzn. nie porusza się krążek oraz odpowiednia ilość kamieni (graczy) jest w bezruchu. Złamanie tej zasady karane jest następująco:

-        Jeżeli przedwcześnie wprowadzony w ruch kamień (gracz) nie dotknie krążka lub innego kamienia albo nie spowoduje zmiany toru ruchu krążka lub innego kamienia przeciwnik ma przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów.

-        Jeżeli przedwcześnie wprowadzony w ruch kamień (gracz) dotknie krążka lub innego kamienia albo spowoduje zmianę toru ruchu krążka lub innego kamienia wtedy kamień (gracz) ten zostaje wykluczony a przeciwnik ma przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów.

-        Jakiekolwiek umyślne spowodowanie zmiany kierunku ruchu krążka lub innego kamienia karane jest przyznaniem bramki technicznej dla przeciwnika (patrz VII pkt.2)

-        Za jakiekolwiek (nawet nieumyślne) spowodowanie zmiany toru lotu krążka lub któregoś z graczy na boisku lub przestrzeni nad nim przez którąkolwiek z drużyn w chwili, gdy syrena kończy tercję lub inną część gry a na boisku nie wszystko jest w spokoju tzn. porusza się, przyznawana jest bramka techniczna na korzyść przeciwnika.

c)      Pociągnięcie: za pociągnięcie uważa się ruch, w którym kamień (gracz) wprowadzony w ruch hokejką zmieni podczas kontaktu z nią kierunek swojego ruchu, albo ruch, podczas którego kamień (gracz) jest prowadzony hokejką zbyt długo lub po zbyt długim torze. Złamanie tej zasady karane jest następująco:

-        Po pierwszym pociągnięciu sędzia upomina trenera, jednak jeżeli pociągnięcie ma miejsce podczas wykonywania rzutu karnego zostaje on powtórzony.

-        Po każdym kolejnym pociągnięciu przeciwnik ma przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów. Jeżeli ponowne pociągnięcie ma miejsce podczas wykonywania rzutu karnego w trakcie gry, rzut karny uznaje się za wykonany. Nie ma jednak przywileju wykonywania dwóch kolejnych ruchów. Z podstawowego ustawienia grę rozpoczyna drużyna przeciwko której rzut karny był wykonywany.

Bramka zdobyta poprzez nieregulaminowy ruch jest nieważna, za wyjątkiem bramki samobójczej. Zdobycie bramki samobójczej znosi wszystkie kary za złamanie tej zasady. Zdobycie nieważnej bramki nieregulaminowym ruchem powoduje to, że krążek rozgrywa w podstawowym ustawieniu drużyna, która zawiniła a przeciwnikowi przysługuje przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów.

4. Za PODWÓJNY RUCH uważa się:

a)      Dotknięcie przez gracza hokejką podczas jednego ruchu 2x swojego kamienia (gracza)

b)     Dotknięcie przez gracza hokejką podczas jednego ruchu dwóch albo więcej swoich kamieni (graczy)

c)      Dotknięcie przez gracza hokejką podczas jednego ruchu swojego kamienia (gracza) i krążka

d)     Dotknięcie swojego kamienia (gracza) lub krążka czymś innym niż hokejką

Za wyżej wymienione podwójne ruchy należy się przeciwnikowi przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów. Bramka zdobyta podwójnym ruchem jest nieważna, za wyjątkiem bramki samobójczej. Zdobycie bramki samobójczej znosi wszystkie kary za złamanie tej zasady. Zdobycie nieważnej bramki nieregulaminowym ruchem powoduje to że krążek rozgrywa w podstawowym ustawieniu drużyna która zawiniła a przeciwnikowi przysługuje przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów.

do góry

VIII. Faule

1. Za FAUL uważa się:

1. FAUL BEZPOŚREDNI; w przypadku kiedy kamień (gracz) podczas ruchu zderzy się z kamieniem przeciwnika bez wcześniejszego lub równoczesnego kontaktu z neutralnym obiektem. Za ten faul wykluczony jest zawodnik który faulował a przeciwnikowi należy się przywilej rozegrania dwóch kolejnych ruchów. Jeżeli faulującym zawodnikiem jest bramkarz jest wykluczony dowolny zawodnik z faulującej drużyny  którego wskaże jego trener.

2. FAUL POPRZEZ ZAWODNIKA; w przypadku kiedy kamień (gracz) podczas ruchu wprowadzi w ruch innego zawodnika swojej drużyny  bez wcześniejszego kontaktu z neutralnym obiektem a ten z kolei zderzy się z kamieniem przeciwnika bez wcześniejszego lub równoczesnego kontaktu z neutralnym obiektem. To samo jest aktualne w przypadku jeszcze dłuższych łańcuszków graczy którzy się wzajemnie zderzają bez wcześniejszego kontaktu z neutralnym obiektem Za ten faul wykluczony jest zawodnik który faulował jako pierwszy a przeciwnikowi należy się przywilej rozegrania dwóch kolejnych ruchów. Jeżeli faulującym zawodnikiem jest bramkarz jest wykluczony dowolny zawodnik z faulującej drużyny  którego wskaże jego trener.

1. FAUL HOKEJKĄ; ma miejsce w przypadku kiedy trener podczas swojego ruchu dotknie kamienia (gracza) przeciwnika hokejką. Za ten faul wykluczony jest zawodnik którym trener grał lub zawodnik który znajduje się najbliżej miejsca w którym miało miejsce złamanie przepisów za wyjątkiem jest bramkarza w miejsce którego jest wykluczony dowolny zawodnik z faulującej drużyny  którego wskaże jego trener. Natomiast przeciwnikowi należy się przywilej rozegrania dwóch kolejnych ruchów.

2. FAUL RĘKĄ; ma miejsce w przypadku kiedy trener podczas swojego ruchu dotknie kamienia (gracza) przeciwnika ręką lub inną częścią ciała, ubrania itp. Za ten faul wykluczony jest zawodnik którym trener grał lub zawodnik który znajduje się najbliżej miejsca w którym miało miejsce złamanie przepisów za wyjątkiem jest bramkarza w miejsce którego jest wykluczony dowolny zawodnik z faulującej drużyny  którego wskaże jego trener. Natomiast przeciwnikowi należy się przywilej rozegrania dwóch kolejnych ruchów.

NEUTRALNY OBIEKT (PRZEDMIOT) to: banda, krążek, konstrukcja i siatka bramki.

1. Jako faul nie uważa się ruchu w przeciwnika na którym leży krążek (w jakiejkolwiek pozycji tzn. prostopadle, równolegle lub pod skosem) albo w przeciwnika który leży na krążku (również w jakiejkolwiek pozycji) a który pokrywa się z krążkiem chociaż częścią swojej powierzchni. Powyższe jest nieważne w przypadku faulu ręką lub hokejką.

2. Jako faul nie uważa się również ruchu własnym zawodnikiem na którym leży zawodnik przeciwnika (w jakiejkolwiek pozycji) albo własnym zawodnikiem który (w jakiejkolwiek pozycji) leży na zawodniku przeciwnika pomimo tego że w tym przypadku zawodnik przeciwnika zostanie wprowadzony w ruch. Powyższe jest nieważne w przypadku faulu ręką lub hokejką. Nie wolno jednak do tak ustawionych zawodników uderzać bez wcześniejszego kontaktu z neutralnym obiektem innym swoim zawodnikiem ponieważ zostanie to uznane jako faul.

3. Podpunkty 3 i 4 są nieważne w przypadku gdy zawodnik przeciwnika w normalnej pozycji (na leżąco) krążek lub przeciwnika tylko dotyka. Uderzenie w tak stojącego zawodnika przeciwnika bez wcześniejszego kontaktu z neutralnym obiektem zostanie uznane jako faul.

4. Jeżeli drużyna popełni faul podczas ruchu, którym miała rozegrać krążek według postanowień o aktywności w grze, a przez co krążka nie rozegra (patrz postanowienie XI pkt.10) wykluczony zostaje z gry faulujący zawodnik a przeciwnikowi należy się przywilej rozegrania trzech kolejnych ruchów. Ten przepis jest ważny również w przypadku innego złamania przepisów za (które należy się przeciwnikowi przywilej rozegrania dwóch kolejnych ruchów) a do którego doszło równocześnie z faulem.

5. W wypadku kiedy drużyna podczas jednego ruchu popełni więcej niż jedno przewinienie (złamanie przepisów) kary za te przewinienia się sumują. Wykluczenie zawodnika i przywilej trzech ruchów przeciwnika jest jednak najwyższym wymiarem kary jaki podczas gry może spotkać drużynę która przepisy złamała, również w przypadku kiedy owa drużyna dopuści się dwóch i więcej przekroczeń przepisów (za które przeciwnikowi przysługuje prawo dwóch kolejnych ruchów) a do którego doszło równocześnie z faulem.

do góry

IX. Rozegranie przywileju dwóch i trzech kolejnych ruchów

1.      Jeżeli drużyna po faulu lub innym przewinieniu przeciwnika ma przywilej zagrywania dwóch lub trzech kolejnych ruchów, a wykonując pierwszy (w przypadku trzech ruchów również drugi) popełni faul wtedy faulujący zawodnik jest wykluczony. Przywilej dodatkowego ruchu (dotyczy obu drużyn) jest anulowany, a gra toczy się nadal normalnym trybem tzn. po jednym ruchy na przemian Podobnie Przywilej dodatkowego ruchu (dotyczy obu drużyn) jest anulowany w przypadku innych przewinień karanych dwoma lub trzema kolejnymi ruchami przeciwnika.

2.      Jeżeli drużyna po faulu lub innym przewinieniu przeciwnika ma przywilej zagrywania dwóch lub trzech kolejnych ruchów, a wykonując ostatni popełni faul wtedy faulujący zawodnik jest wykluczony, a przeciwnikowi przysługuje przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów.

3.      Jeżeli drużyna po faulu lub innym przewinieniu przeciwnika ma przywilej zagrywania dwóch lub trzech kolejnych ruchów, a wykonując pierwszy (w przypadku trzech ruchów również drugi) dotknie krążkiem gracza przeciwnika, który znajduje się w polu bramkowym przed rozegraniem przywileju dodatkowych ruchów (przez co istnieje możliwość zagrywania rzuty karnego patrz postanowienie XV pkt.1) zostaje zastosowany przywilej korzyści i drużyna może (ale nie musi) dokończyć drugi ewentualnie trzeci ruch. Jeżeli podczas przywileju korzyści zdobyta zostanie bramka jest ona uznana (dotyczy również bramek samobójczych), a rzutu karnego się nie wykonuje. Jeżeli drużyna podczas przywileju korzyści fauluje lub wykona inny nieregulaminowy ruch, przywilej korzyści jest anulowany, rzutu karnego się nie wykonuje a drużyna jest ukarana według sposobu przewinienia (patrz postanowienia VII i VIII). Jeżeli drużyna podczas przywileju korzyści nie zdobywa bramki i nie fauluje oraz nie wykona innego nieregulaminowego ruchu, wykonuje się rzut karny.

4.      Jeżeli drużyna po faulu lub innym przewinieniu przeciwnika ma przywilej zagrywania dwóch lub trzech kolejnych ruchów, i w którymkolwiek z nich trafi zawodnika stojącego w polu bramkowym w taki sposób że krążek odbije się do bramki drużyny która ma przywilej wykonuje bramka nie zostaje uznana i zostaje podyktowany rzut karny. Powyższe jest nieważne w przypadku bramkarza, kiedy to tak zdobyta bramka zostaje uznana a rzutu karnego niema.

5.      Jeżeli drużyna po faulu lub innym przewinieniu przeciwnika ma przywilej zagrywania dwóch lub trzech kolejnych ruchów, a wykonując pierwszy (w przypadku trzech ruchów również drugi) wepchnie gracza przeciwnika w pole bramkowe do pozycji za którą można podyktować rzut karny i którymkolwiek następnym ruchem podczas zagrywania przywileju krążkiem trafi tego zawodnika, gra jest kontynuowana bez przerwy a rzutu karnego się nie dyktuje. Jeżeli w ten sposób ustawionego w polu bramkowym zawodnika trafi krążek w taki sposób że odbije się on do bramki drużyny która ma przywilej wykonuje bramka zostaje uznana. Jeśli jednak zawodnik ten zostanie w polu bramkowym po rozegraniu przywileju a w dalszej części gry zostanie trafiony przez przeciwnika krążkiem (chyba że ruch wykonuje bramkarz) rzut karny zostaje podyktowany.

6.      Jeżeli drużyna po faulu lub innym przewinieniu przeciwnika ma przywilej zagrywania dwóch lub trzech kolejnych ruchów, a wykonując pierwszy (w przypadku trzech ruchów również drugi) wepchnie bramkarza przeciwnika lub innego zawodnika za linię bramkową do pozycji  „nie broniącego” bramka jest uważana za pustą. Jeżeli podczas zagrywania przywileju krążek dotknie w ten sposób ustawionego bramkarza lub innego zawodnika zostaje uznana bramka. To samo dotyczy dalszej części gry (patrz postanowienie XII pkt.13).

7.      Jeżeli drużyna po faulu lub innym przewinieniu przeciwnika ma przywilej zagrywania dwóch lub trzech kolejnych ruchów, a przeciwnik w jakikolwiek sposób uniemożliwi rozegranie przywileju ewentualnie w jakikolwiek sposób podczas wykonywania przywileju bierze udział w grze, zostaje przyznana bramka techniczna na korzyść drużyny które przywilej wykonywało.

8.      Jeżeli ma miejsce faul lub inne przekroczenie przepisów a syrena końcowa zakończy tercję lub inną część gry jeszcze przed rozegraniem przywileju, to w takim przypadku przywileju się nie wykonuje. Jeżeli syrena końcowa zakończy tercję lub inną część gry podczas wykonywania przywileju to wtedy jego zagrywanie zostaje przerwane i zakończone.

do góry

X. Wykluczenia i powrót wykluczonych zawodników do gry

1. Za FAUL (patrz postanowienie VIII pkt.1), PRZEDWCZESNY RUCH (patrz postanowienie VII pkt.3b) oraz za złamanie przepisu o aktywności w grze (patrz postanowienie XI pkt.8) zostaje wykluczony zawodnik drużyny która przewinienie spowodowała. Wykluczenia dokonuje sędzia a to tak że zdejmuje z boiska jeden kamień (gracza) ewentualnie może wskazać którego gracza trzeba usunąć (za wyjątkiem sytuacji kiedy wykluczonego zawodnika wskazuje trener) a trener go usuwa.
2. Ilość zawodników w polu nie może być nigdy mniejszy niż 3. W sytuacji kiedy drużyna ma na boisku oprócz bramkarza już tylko trzech zawodników i popełni wykroczenie karane wykluczeniem, wtedy wykluczony zawodnik zostaje usunięty z boiska (odłożona kara) a w jego miejsce wraca pierwszy z wykluczonych wcześniej zawodników. Powrót wykluczonego zawodnika przebiega w ten sposób, że kładziemy kamień (gracza) w pół okręgu wyznaczonym na środkowej linii. Tym zawodnikiem można w dalszej części gry dowolnie grać.
3. Jeżeli podczas gry niepełną ilością zawodników którakolwiek drużyna zdobędzie uznaną bramkę, może do gry powrócić jeden wykluczony zawodnik każdej z drużyn. Jeżeli jednak któraś z drużyn była ukarana wykluczeniem więcej niż dwóch zawodników to w takim przypadku zawodnik tej drużyny po zdobyciu uznanej bramki nie wraca do gry. Powrót do gry jest możliwy dopiero wtedy, kiedy ilość zdobytych bramek zrówna się z ilością odłożonych kar.
4. Koniec tercji, albo innej części gry anuluje wszystkie kary i odłożone kary. To znaczy że każdą część gry obie drużyny rozpoczynają z kompletem zawodników, bez względu na to ile razy podczas poprzedniej części gry drużyna była karana wykluczeniem.

do góry

XI. Aktywność w grze

1. W wypadku kiedy wszyscy zawodnicy jednej drużyny opuszczą połowę przeciwnika (tzn. znajdują się na własnej połowie, dotykają lini środkowej lub środkowego koła na połowie przeciwnika), jest obowiązkiem przeciwnika rozegrać krążek tak aby ten w pięciu swoich ruchach opuścił jego własną połowę.
2. W wypadku kiedy taktykę o której mowa w punkcie 1 wykorzysta drużyna przegrywająca, przeciwnik ma obowiązek rozegrać krążek tak aby ten w czterech swoich ruchach opuścił jego własną połowę.
3. Drużyna która ma zamiar skorzystać z przepisu o aktywnej grze ma obowiązek głośnego i wyraźnego liczenia ruchów przeciwnika zaraz po tym jak przeciwnik dany ruch wykona. Jeżeli drużyna przestaje liczyć ruchy, wtedy przeciwnik nie ma już obowiązku wyprowadzenia krążka z własnej połowy.
4. Za wyprowadzony krążek uważa się taki, który zatrzyma się na połowie przeciwnika, dotyka lini środkowej lub powierzchni albo obwodu koła środkowego na własnej połowie, albo taki który odbije się z powrotem od bandy za bramką przeciwnika, od konstrukcji tej bramki albo od bramkarza drużyny przeciwnej i zatrzyma się na własnej połowie boiska. Krążek który odbije się na połowie przeciwnika od kamieni (graczy) w polu z powrotem na własną połowę nie jest uznany jako krążek wyprowadzony z własnej połowy, za wyjątkiem zawodnika który stoi w pozycji która powoduje podyktowanie rzutu karnego (patrz postanowienie XV). W takim wypadku jeżeli zostały spełnione wszystkie warunki powodujące jego podyktowanie zostaje on podyktowany i wykonany.
5. Przed ostatnim liczonym ruchem może zawodnik drużyny która liczy ruchy wjechać na połowę przeciwnika w celu blokowania i tym samym utrudnienia wyprowadzenia krążka. Nie może jednak (bezpośrednio czy też pośrednio poprzez któregokolwiek z innych zawodników obu drużyn) dotknąć krążka. Jeżeli krążek zostanie dotknięty przestaje obowiązywać konieczność wywiezienia krążka przez przeciwnika.
6. W wypadku gdy zawodnik drużyny która liczy ruchy wjedzie na połowę przeciwnika wcześniej niż przed ostatnim liczonym ruchem przestaje obowiązywać konieczność wywiezienia krążka przez przeciwnika.
7. W wypadku kiedy drużyna licząca sfauluje podczas wykonywania przepisu o aktywnej grze, liczenie zostaje zakończone a grę kontynuuje się tak jak ma to miejsce w wypadku faulu (patrz postanowienie VIII pkt.1)
8. Jeżeli podczas wykorzystania taktyki według punktu 1 lub 2 drużyna której ruchy są liczone przesunie podczas wykonywania ruchu zawodnika lub zawodników przeciwnika na swoją połowę (wcześniej niż przed ostatnim ruchem) może drużyna która liczy ruchy kontynuować liczenie tylko wtedy jeśli swoim następnym ruchem spowoduje powrót swojego zawodnika lub zawodników na własna połowę.
9. W przypadku kiedy drużyna która ma obowiązek wyprowadzić krążek nie spełni tego wymogu wykluczony zostaje zawodnik którym wykonywany był ostatni liczony ruch a przeciwnikowi należy się przywilej rozegrania dwóch kolejnych ruchów. Jeżeli jednak drużyna która ma obowiązek wyprowadzić krążek ma do dyspozycji tylko trzech zawodników plus bramkarz nie wyklucza się żadnego zawodnika ale przeciwnikowi należy się przywilej rozegrania dwóch kolejnych ruchów.
10. W przypadku kiedy drużyna podczas wykonywania ostatniego ruchu którym ma obowiązek wyprowadzić krążek (według  punktu 1 i 2) dopuści się faulu i jednocześnie krążka nie wyprowadzi, wykluczony zostaje zawodnik który spowodował faul a przeciwnikowi należy się przywilej rozegrania trzech kolejnych ruchów. (patrz postanowienie VIII pkt.6)

do góry

XII. Gra bramkarza

1. Podstawowe ustawienie bramkarza to ustawienie na linii bramkowej. Linia ta przechodzi przez środek kamienia (bramkarza), natomiast odległość od słupków jest taka sama (pomiędzy bramkarzem, a słupkiem mieści się krążek zgodnie z postanowieniem IV pkt.1)

2. Jeżeli bramkarz znajduje się w innej niż podstawowa pozycji w polu bramkowym lub przynajmniej częściowo dotyka obwodu pola bramkowego, może go trener przesunąć ręka z powrotem do pozycji podstawowej czynność ta jest uważana jako ruch. Poza polem bramkowym można przesuwać bramkarza tylko hokejką.

3. Jeżeli trener podczas ustawiania bramkarza ręką ustawi go nieprawidłowo (tzn. inaczej niż opisuje to postanowienie XII pkt.1) przeciwnik ma prawo wymagać (bezpośrednio lub poprzez sędziego) korekty ustawienia bramkarza do właściwej pozycji, jednak wymagać tego można wyłącznie zaraz po złym ustawieniu bramkarza przez przeciwnika a przed swoim ruchem. Żadne inne późniejsze protesty nie będą uwzględniane. To samo dotyczy złego ustawienia bramkarza przed rozegraniem w podstawowym ustawieniu (patrz postanowienie IV pkt.5)
4. Jeżeli trener podczas ustawiania bramkarza ręką ustawi go nieprawidłowo (tzn. inaczej niż opisuje to postanowienie XII pkt.1) a przeciwnik nie zażąda korekty ustawienia, gra (lub rozpoczęcie gry) jest kontynuowana. W takiej sytuacji trener źle ustawionego bramkarza nie ma prawa korygować jego ustawienia (chyba że wykorzystując swój ruch). W takiej sytuacji bramka zdobyta z powodu źle ustawionego bramkarza jest ważna.
5. Jeżeli jednak ma miejsce sytuacja że przed korektą ustawienia bramkarza który spełnia warunki wymienione w punkcie 2, krążek znajduje się polu bramkowym (lub częściowo dotyka tegoż pola), to wtedy nie ma możliwości ustawienia bramkarza w pozycji podstawowej ręką. W takiej sytuacji można grać tylko hokejką. Za złamanie tego przepisu jest podyktowany rzut karny przeciwko drużynie która ten przepis złamała, lub w przypadku że złamanie tego przepisu przeszkodzi w zdobyciu ewidentnej bramki, zostaje przyznana bramka techniczna na korzyść przeciwnika.
6. Bramkarz może faulować (bezpośrednio i  pośrednio tzn. wprawieniem w ruch swojego zawodnika) wszystkich zawodników przeciwnika którzy znajdują się w się polu bramkowym (lub częściowo dotykają tegoż pola). Przepis ten jest aktualny nawet w przypadku kiedy bramkarz przed ruchem znajduje się poza własnym polem bramkowym. Przepis ten nie dotyczy faulu hokejką i ręką.
7. Zawodnika przeciwnika, który przed ruchem bramkarza znajduje się przed jego polem bramkowym, bramkarz (bezpośrednio i  pośrednio tzn. wprawieniem w ruch swojego zawodnika) nie może faulować, bez względu na to czy bramkarz przed ruchem stoi w polu bramkowym czy też przed nim. Jeżeli jednak sfauluje to wtedy jest to karane tak samo jak faul każdym innym zawodnikiem, jednak w miejsce faulującego bramkarza zostaje wykluczony inny zawodnik faulującej drużyny wyznacza go trener). Natomiast jeśli bramkarz wprawi w ruch zawodnika przeciwnej drużyny znajdującego się w jego polu bramkowym, a ten bez dotknięcia neutralnego przedmiotu dotknie kolejnego swojego zawodnika to wtedy faulu nie ma.
8. Bramkarz może, (bezpośrednio i  pośrednio tzn. wprawieniem w ruch któregokolwiek zawodnika obu drużyn) grać tylko krążkiem który znajduje się (przynajmniej częściowo tzn. dotyka linii) w jego tercji obronnej. Za złamanie tej zasady należy się przeciwnikowi przywilej rozegrania dwóch kolejnych ruchów.
9. Bramkarz (którym wykonuje się ruch) nie może (bezpośrednio i  pośrednio tzn. wprawieniem w ruch któregokolwiek zawodnika obu drużyn) zdobyć bramki. Jeżeli jednak tak się stanie, bramka nie zostje uznana. Zdobycie takiej bramki powoduje to że krążek rozgrywa w podstawowym ustawieniu drużyna która taką bramkę zdobyła a przeciwnikowi przysługuje przywilej wykonywania dwóch kolejnych ruchów.
10. Jeżeli bramkarz (bezpośrednio lub pośrednio) zagra krążkiem który znajduje się poza terenem wyznaczonym w punkcie 8 tego postanowienia i jednocześnie zdobędzie bramkę według punktu 9 tego postanowienia to wtedy zdobycie takiej bramki powoduje to że krążek rozgrywa w podstawowym ustawieniu drużyna która taką bramkę zdobyła a przeciwnikowi przysługuje przywilej wykonywania trzech kolejnych ruchów.
11. Jeżeli bramkarz (bezpośrednio lub pośrednio) zagra krążkiem, a krążek podczas tego ruchu trafi zawodnika przeciwnika który stoi we własnym polu bramkowym rzutu karnego się nie dyktuje a gra jest normalnie kontynuowana.
12. Na obydwu typach stołów bramkarz, żeby bronić musi przykrywać linię bramkową w taki sposób aby w danym miejscu nie było jej widać. Jeżeli bramkarz lub inny zawodnika znajduje się za linią bramkową do pozycji  „nie broniącego” bramka jest uważana za pustą. Jeżeli podczas gry krążek dotknie w ten sposób ustawionego bramkarza zostaje uznana bramka. To samo dotyczy wszystkich innych zawodników.

13. Jeżeli bramkarz przed ruchem znajduje się w jakiejkolwiek innej pozycji niż ta opisana w punkcie 12 tego postanowienia (tzn. gdziekolwiek na boisku), a podczas ruchu zostanie wepchnięty za linię bramkową i w tym samym ruchu trafiony krążkiem bramka nie zostanie uznana pod warunkiem że krążek odbije się z powrotem w boisko. W takiej sytuacji gra jest normalnie kontynuowana. To samo dotyczy wszystkich innych zawodników. Jeżeli jednak bramkarz lub inny zawodnik pozostanie w tej pozycji w dalszej części gry i zostanie trafiony krążkiem bramka zostanie uznana.

do góry

XIII. Power Play - gra bez bramkarza

1. Trener może desygnować do gry zamiast bramkarza zwykły kamień (gracza). Zawodnik taki ma podczas trwania całego okresu gry POWER PLAY właściwości gracza z pola a nie bramkarza.
2. Wymiana wygląda następująco, bramkarz całym swoim obwodem opuści pole bramkowe, trener (lub sędzia) zdejmie go z boiska i dokładnie w to samo miejsce postawi innego (zwykłego) gracza tej samej drużyny. Wymianę trzeba przeprowadzić przed ruchem przeciwnika i nie jest uważana jako ruch.
3. Grę POWER PLAY można użyć również podczas rozpoczęcia gry w podstawowym ustawieniu. Zawodnik włączony do gry ustawia się wtedy tak samo jak obrońcy (patrz postanowienie IV pkt.1).
4. Zmiana powrotna wygląda następująco, trener zagrywa dowolnym swoim kamieniem (graczem) w taki sposób aby ten chociaż częściowo dotykał pola bramkowego, w takiej pozycji musi przeczekać jeden ewentualnie (podczas zagrywania przywileju) więcej ruchów ryzykując tym samym spowodowanie rzutu karnego, z takiej pozycji dany kamień (gracz) zostanie wymieniony z powrotem za bramkarza. Wymiana jako taka nie jest uważana za ruch.
5. Zmiana powrotna może mieć również miejsce przed jakimkolwiek rozpoczęciem gry w podstawowym ustawieniu, a to w taki sposób że, trener w miejsce szóstego gracza ustawi swojego bramkarza ale w pozycji podstawowej (patrz postanowienie IV pkt.1)
6. Zmianę i zmianę powrotną drużyna musi wyraźnie zasygnalizować jeszcze przed jej wykonaniem.

do góry

XIV. Bramki

1. Każdy krążek, który po regulaminowym ruchu przekroczy linię bramkową ponad połową swojego obwodu jest uznany jako bramka. Ponad połową swojego obwodu krążek przekracza linię bramkową wtedy gdy chociaż dotyka pomocniczej linii bramkowej.

2. W przypadku krążka który jest ustawiony pod skosem lub prostopadle nie musi się on stykać z linią pomocniczą. W takim wypadku decyduje położenie krążka względem podstawowej linii bramkowej.

3. Jeżeli krążek dotknie bramkarza albo innego zawodnika który znajduje się za pomocniczą linią bramkowa jest również uznana bramka.

4. Bramka zdobyta na końcu tercji albo innej części gry jest ważny wtedy gdy ruch powodujący zdobycie bramki został wykonany jeszcze przed syreną kończącą daną część meczu. Czas jaki potem jest potrzebny do tego aby krążek znalazł się w bramce nie ma znaczenia.

5. Jeżeli podczas jednego ruchu krążek wpadnie do obydwóch bramek, uznana zostanie ta którą zdobyto jako pierwszą. Według tego czy była ważna czy też nie  postępujemy później.

6. Bramka samobójcza jest ważna zawsze (tzn.  zdobyta po faulu, nieregulaminowym ruchu, bezpośrednio z rozegrania itp.), za wyjątkiem:

·       Jeżeli został zdobyty podczas wykonywania rzutu karnego (patrz postanowienie XV pkt.12)

·       Jeżeli w ramach jednego ruchu krążek dostał się najpierw do bramki przeciwnika (patrz postanowienie XIV pkt.5)

·       Jeżeli krążek odbije się do własnej bramki od zawodnika przeciwnika, umieszczonego w jego polu bramkowym w pozycji umożliwiającej podyktowanie rzutu karnego (patrz postanowienie IX pkt.4), za wyjątkiem ruchu bramkarzem kiedy to bramka jest uznana.

7. Po zdobyciu bramki (ważnej bądź też nie) oraz po przyznaniu bramki technicznej wznowienie gry następuje zawsze w podstawowym ustawieniu (patrz postanowienie V pkt.3 i 4)

do góry

XV. Rzuty karne

1. Rzut karny, jest dyktowany w przypadku kiedy któryś z normalnych zawodników (nie bramkarz) przeciwnika (w przypadku zagrywania przywileju dwóch lub trzech kolejnych ruchów przed rozpoczęciem tego przywileju), znajduje się we własnym polu bramkowym (w całości lub częściowo), albo chociaż dotyka linii tegoż pola i zostanie trafiony po regulaminowym ruchu przeciwnika (zawodnika nie bramkarza) krążkiem.

2. Jeżeli zawodnik przed ruchem przeciwnika stoi w pozycji umożliwiającej podyktowanie rzutu karnego według punktu 1 tego postanowienia, a podczas tego ruchu wydostanie się z pola bramkowego wcześniej niż trafi go krążek (tzn. krążek trafi go już poza polem bramkowym) rzutu karnego się nie dyktuje, nawet w przypadku że podczas tegoż ruchu ten sam zawodnik wróci w pole bramkowe i zostanie krążkiem trafiony.

3. Jeżeli wyjściowym punktem krążka przy ruchu według punktu 1 tego postanowienia jest przestrzeń za linią bramkową (lub jeśli krążek tej linii tylko dotyka) albo przestrzeń pola bramkowego (lub jeśli krążek pola bramkowego tylko dotyka), po którejkolwiek stronie boiska, a podczas wykonywania tego ruchu krążek trafi zwykłego zawodnika przeciwnika znajdującego się w pozycji umożliwiającej podyktowanie rzutu karnego, rzutu karnego się nie dyktuje a gra jest dalej kontynuowana.

4. Odległość jaką pokona krążek, spełniający swoim punktem wyjściowym warunki do podyktowania rzutu karnego przed tym niż trafi zawodnika w pozycji umożliwiającej podyktowanie rzutu karnego jest dowolna

5. W Wypadku, że krążek spełniający swoim punktem wyjściowym warunki do podyktowania rzutu karnego odbije się od zawodnika stojącego w pozycji umożliwiającej podyktowanie rzutu karnego do bramki jego drużyny bramka zostaje uznana a rzutu karnego się nie wykonuje (nie jest to aktualne w przypadku ruchu bramkarzem patrz postanowienie XII pkt.9, wtedy gra jest kontynuowana tak jak po zdobyciu bramki nieważnej) W wypadku że krążek odbije się od zawodnika stojącego w pozycji umożliwiającej podyktowanie rzutu karnego do bramki drużyny przeciwnej (tzn. wykonującej ruch) bramka nie zostaje uznana a rzut karny zostaje podyktowany (patrz postanowienie IX pkt.4 oraz postanowienie XIV pkt.6), chyba że chodzi o ruch bramkarzem kiedy to bramka jest uznana.

6. Jeżeli zawodnik który stoi w pozycji umożliwiającej podyktowanie rzutu karnego, jest trafiony krążkiem po nieregulaminowym ruchu, rzutu karnego się nie dyktuje a gra jest dalej kontynuowana tak jak ma to miejsce po takim ruchu (patrz postanowienie VII pkt.3), po faulu (patrz postanowienie VIII pkt.1), albo bez przerwy (patrz postanowienie XII pkt.14).

7. Jeżeli drużyna po faulu bądź innym wykroczeniu wykonuje dwa lub trzy ruchy, i w pierwszym z nich (w przypadku trzech również w drugim ), wepchnie gracza przeciwnika do pozycji umożliwiającej podyktowanie rzutu karnego a którymś z następnych ruchów podczas wykonywania przywileju trafi tego zawodnika krążkiem, gra jest nadal kontynuowana a rzutu karnego się nie dyktuje. Jeżeli od tak ustawionego gracza, podczas wykonywania przywileju, krążek odbije się do bramki drużyny która przywilej wykonuje bramka zostaje uznana. Jeżeli jednak zawodnik ten pozostanie w polu bramkowym również po zakończeniu wykonywania przywileju, a w dalszej części gry przeciwnik trafi go krążkiem (jeśli nie chodzi o ruch bramkarzem) rzut karny zostaje podyktowany.

8.  Jeżeli ruch podczas którego, powstanie prawo do podyktowania rzutu karnego według punktu 1 tego postanowienia, zostanie wykonany jeszcze przed końcem tercji (ewentualnie innej części gry) a krążek trafi gracza w momencie kiedy zabrzmi sygnał kończący tercję (ewentualnie inną część gry) lub po skończeniu tegoż sygnału, rzut karny zostaje podyktowany i wykonany.

9. Rzut karny zostaje podyktowany również w przypadku gdy  zagrywamy bramkarza ręką a przed tym ruchem krążek znajduje się w polu bramkowym (chociaż częścią swojego obwodu) lub dotyka linii wyznaczającej pole bramkowe (patrz postanowienie XII pkt.5)

10. Podyktowany rzut karny wykonuje się zawsze do końca. Również w przypadku kiedy zabrzmi sygnał kończący tercję (ewentualnie inną część gry) lub po skończeniu tegoż sygnału. Zdobyta bramka z tak wykonywanego rzutu karnego zostaje uznana.

11. Ustawienie kamienie (graczy) podczas rzutu karnego jest następujące:

·       Bramkarz drużyny przeciwko której rzut karny został podyktowany, musi stać na lini bramkowej w taki sposób aby ta przechodziła przez jego środek. Odległość od słupków jest dowolna.

·       Zawodnik wykonujący rzut karny (zawsze zwykły zawodnik) leży (przynajmniej częściowo) w dowolnym miejscu na obwodzie środkowego koła na własnej połowie boiska.

·       Krążek  znajduje się na środku boiska

·       Pozostali gracze (kamienie) zostają zdjęte z boiska albo przesunięte w miejsca nieznaczące tzn. do narożnika itp. Ale zawsze tak aby nie miały wpływu na wykonane rzutu karnego. Drużyna wykonująca rzut karny ma prawo żądać całkowitego usunięcia kamieni z boiska, ale musi to zakomunikować przed wykonywaniem rzutu karnego.

12. Wykonanie rzutu karnego wygląda następująco:

·       Drużyna wykonująca rzut karny ma do dyspozycji 3 ruchy.

·       Przy pierwszym ruchu krążek musi całkowicie opuścić koło środkowe

·       Bramka zdobyta pierwszym ruchem jest nieważna.

·       Żaden z ruchów nie może być wykonany do tyłu nawet po skosie tzn. w kierunku bandy za bramką na swojej połowie.

·       Podczas wykonywania rzutu karnego krążek i zawodnik go wykonujący mogą się dotykać bez żadnych ograniczeń bramkowej konstrukcji (jeśli wtedy nie przekroczą linii bramkowej) oraz bocznych band na przestrzeni pomiędzy liniami bramkowymi.

·       Bramka samobójcza zdobyta podczas wykonywania rzutu karnego jest nieważna.

13. Wykonywanie rzutu karnego zostaje zakończone gdy zostanie zdobyta regulaminowa bramka lub jeśli rzut karny jest nieudany. Rzut karny jest nieudany wtedy gdy:

a)      Krążek po pierwszym ruch nie opuści całkowicie koła środkowego

b)      Pierwszym ruchem zostanie zdobyta bramka.

c)      Krążek dotknie bramkarza a podczas tego samego ruchu nie padnie bramka

d)      Krążek przekroczy po którejkolwiek stronie linię bramkową obok niej, lub dotknie tej linii

e)      Zawodnik wykonujący  rzut karny wyprzedzi krążek w taki sposób że jego oś jest bliżej bramki niż oś krążka

f)        Trener wykona nieregulaminowy ruch. Te nieregulaminowy ruch nie jest karany według postanowienia VII pkt.3 i 4. Wyjątkiem jest powtórzenie rzutu karnego w wypadku pierwszego pociągnięcia zgodnie z postanowieniem VII pkt.3c

g)      Zawodnik wykonujący rzut karny fauluje bramkarza. Taki faul nie jest jednak karany według postanowienia VIII pkt.1

h)      Trener wykona ruch do tyłu

i)        Krążek wpadnie do bramki wykonującej rzut karny.

14. Po rzucie karnym grę w podstawowym ustawieniu rozpoczyna zawsze ten przeciwko któremu rzut karny był podyktowany.

15. Gracz wykonujący rzut karny czy to w meczu czy też podczas serii rzutów karnych decydujących o zwycięzcy meczu, nie ma prawa wykonywać żadnych „próbnych” ruchów, jeżeli tak zrobi rzutu karnego się nie wykonuje. Dotyczy to całego boiska.

16. Na turniejach rozgrywanych systemem K.O. w wypadku remisu również po dogrywce która trwa 3 minuty, o zwycięzcy meczu decydują rzuty karne (patrz postanowienie III pkt.3) wykonywane w następujący sposób:

·       Sędzia spotkania poprosi do sędziowania kolejnych dwóch sędziów, przy czym decyduje zdanie większości sędziów

·       Los decyduje o tym która drużyna rozpoczyna serię rzutów karnych (rozpoczęcia tercji czy też dogrywki nie ma w tym wypadku znaczenia.

·       Obie drużyny wykonują na przemiennie po jednym rzucie karnym

·       W pierwszej serii (przy zachowaniu regularnych zmian) do dyspozycji 3 rzuty karne. Wygrywa drużyna która zdobędzie więcej bramek.

·       Jeżeli zwycięzca jest znany wcześniej niż przed zakończeniem serii, pozostałych rzutów karnych się nie wykonuje.

·       Jeżeli pierwsza seria nie wskaże zwycięzcy kontynuuje się (zachowując kolejność) wykonywanie rzutów karnych naprzemiennie w seriach po jednym rzucie karnym. Wygrywa drużyna która jako jedyna w serii zdobędzie bramkę.

17. Jeśli drużyna która rzut karny wykonuje po regulaminowym czasie gry na podstawie punktu 16 niniejszego postanowienia wykona według większości sędziów tzw. pociągnięcie rzut karny jest odwołany bez wcześniejszego upomnienia.

18. W wypadku kiedy ma miejsce strzelanie rzutów karnych decydujących o zwycięzcy meczu, na jeden rzut karny obowiązuje limit czasu który wynosi 15 sekund. (liczony od wykonania pierwszego ruchu aż do ostatniego)

do góry

XVI. Dogrywka

1. Jeżeli na turnieju rozgrywanym systemem pucharowym wynik końcowy jest remisowy, o zwycięzcy decyduje dogrywka grana do tzw. „nagłej śmierci” (drużyna która zdobędzie w dogrywce bramkę wygrywa mecz)

a)      Podczas normalnego meczu dogrywka trwa 3 minuty, w przypadku kiedy nie zostanie zdobyta bramka o zwycięzcy decydują rzuty karne.

b)      W meczu finałowym dogrywka trwa 3 + 6 minut (razem 9 minut) w przypadku kiedy nie zostanie zdobyta bramka o zwycięzcy decydują rzuty karne.

2.      Jeżeli dojdzie do dogrywki, obie drużyny kontynuują grę tylko z trzema zawodnikami + bramkarz

do góry

XVII. Postanowienia końcowe

1.      Na turniejach rozgrywanych pod patronatem Unii Graczy Hokeja Stołowego każde spotkanie sędziuje sędzia . W przypadku wykonywania rzutów karnych decydujących o zwycięzcy meczu (patrz postanowienie XV pkt.14) sędziuje 3 sędziów.

2.      Żaden sędzia nie może być spokrewniony z którymkolwiek zawodnikiem (trenerem), jak również nie może być z tego samego klubu co zawodnicy rozgrywający między sobą mecz. Każdy zawodnik ma prawo dowiedzieć się czy te warunki są spełnione. Jeżeli wymienione warunki nie są spełnione może złożyć protest i zażądać wymiany sędziego, trzeba tego jednak dokonać przed rozpoczęciem meczu. Późniejsze protesty nie będą brane pod uwagę. Jeżeli ma miejsce celowe zatajenie informacji o pokrewieństwie lub przynależności do tego samego klubu, mecz taki rozstrzygnięty zostaje jako walkower na niekorzyść zawodnika który z sędzią pozostaje w niedozwolonym pokrewieństwie lub przynależności klubowej. W takim przypadku obaj winni (sędzia i zawodnik) zostają wykluczeni z turnieju.

3.      Sędzia który nie spełnia warunków punktu 2 może sędziować spotkanie tylko w wypadku kiedy obydwaj zawodnicy biorący w nim udział wiedzą o zaistniałej sytuacji i nie zgłaszają sprzeciwu.

4.      Podczas osądzania sytuacji spornych decyduje zdanie większości. Jeżeli obie strony nie dojdą do porozumienia decyduje werdykt sędziowski. W wypadku kiedy przeciwnicy są zgodni co do oceny zaistniałej sytuacji, werdykt sędziego jest nieważny.

5. Sędzia ma prawo według własnego uznania w zależności od powagi sytuacji  zdecydować o mniejszej lub żadnej  karze dla winowajcy niż mowa o tym w przepisach. Dotyczy to głównie technicznych przewinień karanych przyznaniem bramki technicznej, rzutem karnym, lub dwoma czy też trzema kolejnymi ruchami przeciwnika. W ten sposób nie jest unieważniony przepis który mówi, że jeżeli przeciwnicy są zgodni co do oceny zaistniałej sytuacji, werdykt sędziego jest nieważny.

do góry